ไดอารี่

ทำเพื่อตัวเองล้วนๆ เพราะวันๆมีข้อมูลมากมายถาโถมใส่เรา จนมาสังเกตุตัวเองว่า วันนี้เราได้เรียนรู้อะไรที่เป็นประโยชน์กับเราบ้าง ก็ต้องนั่งงง.. อยู่สักพัก ** ดังนั้นผมอยากบอกกับทุกคนที่ฟังอยู่ว่า **"ไม่ต้องเชื่อสิ่งที่คุณได้ยิน แต่ลองเอาไปตรวจสอบ เลือกใช้ในสิ่งที่เป็นประโยชน์กับตัวคุณก็พอ" เพื่อคัดกรอง และกัก input ที่ดีมีประโยชน์ไว้กับตัวเองให้นานที่สุด ทุกช่องทางความรู้ ทั้งที่ได้จากการฟัง หรืออ่าน มันจะยังไม่เปลี่ยนเป็นความจำระยะยาวได้ มันต้องมีการสรุปออกมาทางการเขียน หรือพูด แล้วทำไมต้องเป็น Podcast ก็อัดเสียง อัดวีดีโอเก็บไว้ฟังคนเดียวไปก็ได้นิอันนี้ก็เพราะผมมีความเชื่ออยู่อันหนึ่ง ความสโลแกนของเว็บที่ทำขึ้น คือ "Good...

วันนี้ผมต้องเดินทางไปติดต่อส่วนราชการที่กรุงเทพ ซึ่งต้องใช้เวลาในการเดินทางไปกลับประมาณ 6 ชม. (ระยอง-กรุงเทพ) และต้องเดินเรื่องเอกสาร รอคิวอีกประมาณ 5 ชม. แต่กลับเป็นวันที่ผมได้ข้อมูลดีๆ ให้กับตัวเองเยอะมากกว่าวันปกติ เรื่องนี้ต้องขอบคุณเทคโนโลยีอย่างสมาร์ทโฟน และ 4G ที่ทำให้สามารถดึงข้อมูลที่มีประโยชน์ ไปทุกที่กับเราได้ ** ต้องขอออกตัวก่อน ว่าที่มาเล่าวันนี้ ไม่ได้จะมาอวดอะไร เพราะผมก็ไม่ได้เป็นคนดีเลิศเลอ ก็มีวันที่ขี้เกียจ วันๆไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เล่นแต่โซเชียลเหมือนกัน **แต่แค่วันนี้ได้เห็นประโยชน์จากประสบการณ์ตรง กับเทคโนโลยีสมัยนี้ก็เลยอยากแชร์...

หลายวันมานี้ผมมีไอเดียอยากปรับปรุงเว็บไซต์ TheCtec.net ซึ่งเป็นเว็บใช้ลองของ ความรู้ในการทำเว็บ มาหลายปี ก็มีอารมณ์อยากปรับปรุงให้มีประโยชน์มากขึ้น และนำมาใช้ทำแบรนด์ไปเลย ในระหว่างทำก็ได้บทเรียนเรื่องกว่าจะเป็นเวอร์ชั่นที่ดีกว่า เราก็ต้องลองทำเวอร์ชั่นแรกออกมาก่อน และหลังจากนั้นเราก็ปรับปรุงจุดที่ยังไม่สมบูรณ์ไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกที่มันก็กลายเป็นเวอร์ชั่น 2.0 ที่ดีขึ้น นี่ก็เป็นขอดีของการลงมือทำ ทำโดยที่เรายังไม่พร้อม แต่เปิดใจเรียนรู้ระหว่างทาง แล้วก็ลงมือทำใหม่ สิ่งนี้สามารถนำไปใช้ได้กับทุกเรื่องในชีวิต ซึงตรงกับหลักการพัฒนาตนเอง ที่เคยอ่านของกูรูอย่าง "โทนี่ ร็อบบินส์ (Tony Robbins)" ที่สรุปหลักการไว้วาง ตัดสินใจ -->...

ช่วงหลังเลือกตั้งมานี้ แม้เศรษฐกิจยังไม่ดี แต่ตลาดหุ้นก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวบ้างอย่าง เหตุจากในประเทศที่ดูมีทิศทางที่ชัดเจนขึ้น จากเหตุภายนอกประเทศทั้งสงครามการค้าระหว่างสหรัฐกับจีน เอาเป็นว่าวันนี้ไม่ได้คุยเจาะเรื่องพวกนี้ แต่จะมาช่วงคุยเรื่องการตัดสินใจซื้อหุ้น ขณะที่มันกำลังขึ้น ว่าถ้าเป็นผม ผมคิดอย่างไร และสุดท้ายจะกล้าซื้อไหม วันนี้ผมสนใจหุ้น JMART จริงแล้วในพอร์ตผมก็มีอยู่นิดหน่อย ซื้อไว้ประมาณ 1 เดือนที่แล้ว ทำกำไรไปประมาณ 25% ใช่ครับ 25%.... แบบว่าเยอะมาก "ถ้ารู้งี้ มีเงินเท่าไหรซื้อมันไปให้หมดก็ดี" อันนี้เราคิดจากปัจจุบันที่ราคามันขึ้นไปแล้ว ซึ่งผมต้องขอย้ำนะครับว่า...

“โอ้ย อยากเป็นคนมีความคิดดี คิดเก่ง คิดได้เฉียบคม จังโว้ย” ถ้าเป็นสิ่งที่อยู่ในหัวคุณ งั้นเรามาหาทางกัน ที่ทุกวันนี้เรายังทำไม่ได้ เหตุผลเป็นเพราะเรายังไม่มีข้อมูลที่ดีๆ มากพอไงหละ ก็เหมือนผลไม้ที่น่าตาน่ากิน รสชาติอร่อย ย่อมเป็นผลจากรากดูดสารอาหารที่ดีได้มากเพียงพอ ภาระกิจแรกคือต้องเริ่มจากการป้อนข้อมูลดีๆ ให้กับตัวเองให้มากพอก่อน แล้วป้อนจากอะไรดี หลายคนคงใช้ดู Youtube เอา ซึ่งถ้าเป็นคนมีจิตใจเข้มแข็งมากพอ ก็มีช่องที่ให้ความรู้มากมาย แต่สำหรับผมอาจไม่ให้หนทางที่มีนัก เพราะเคยสังเกตุตัวเอง ดูคลิปความรู้อยู่ดี สักพักก็ไปบันเทิงอีกหละ... ไม่ได้อยากจะโทษระบบ Suggestion...

คุณคิดว่า "หากคุณไม่มี GPS หรือเครื่องมือบอกตำแหน่ง และไม่รู้ว่าสถานที่ที่เราจะไปหน้าตาเป็นแบบไหน แล้วคุณจะไปถูกได้อย่างไร" ผมเคยมีประสบการณ์คล้ายๆกันนี้มาเล่าให้ฟัง สมัยหลายสิบปี ที่เรายังไม่มี GPS ไม่มีสมาร์ทโฟน มีเพียงแผนที่กระดาษ และรูปภาพจากนิตยสารท่องเที่ยว (บอกกันอย่างนี้ก็เดาอายุกันได้เลย ว่าแก่แล้ว...) ผมอยากไปเที่ยวเชียงใหม่ และอยากจะขับรถไป มีแค่รูปสถานที่อยากไป กับแผนที่เท่านั้น (ซึ่งตัวหนังสือบนแผนที่ก็เล็กมาก) ป้ายถนนหนทางก็ไม่ได้ดีแบบปัจจุบัน เส้นทางก็มีหลายช่วงที่เป็นถนนลูกลัง ผมจำได้เลยว่าขับหลงไปหลายจุดที่เดี่ยว แต่ทุกครั้งที่หลง และไม่มีใครให้ถามทาง ผมก็ขับรถขึ้นไปทางทิศเหนืออย่างเดียว...

*คำเตือนมีการ spoil หนังเรื่องนี้* ก่อนอื่นต้องบอกว่าเป็นหนังที่สนุกมากๆ อีกเรื่องหนึ่งมีครบทุกรสชาติ ฉากที่ผมหยิบยกมาคุย ก็เป็นต้องที่ Peter รู้ความจริงแล้วว่า Mr. Mystery เป็นคนไม่ดีสร้างภาพลวงตาเก่งทำให้ Peter ติดกับ และไม่รู้จะสู้ได้อย่างไรในตอนต้น เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่เห็น อันไหนจริง อันไหนหลอก สิ่งที่ทำให้ Spider ชนะก็คือ “Sense หรือ สัญชาตญาณ” โดยหยุดมองสิ่งภายนอก แล้วถามสัณชาตญาณในตัว เพราะสิ่งที่เราเห็น...

"ความไม่แน่นอน คือ ความแน่นอน" ผมไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนพูดก่อน แต่เป็นคำพูดที่คุ้นหูใครหลายคน รวมทั้งผมด้วย วันนี้ผมกลับนึกถึงคำนี้ขึ้นมา เป็นเพราะชีวิตที่ดูกำลังเข้าที่เข้าทาง มีความสงบ และเรียบง่าย ตามที่ผมอยากให้เป็นแต่กลับพลิกเป็นหลังมือ ตัวเองเจอทั้งกระดูกนิ้วเท้าหัก และเป็นงูสวัดไปพร้อมกันเลย ส่วนลูกก็ไม่สบายเป็นหวัดลงคอ แต่สร้างความปวดหัว และงานให้ผมได้อีกมาก เพราะงอแง่มากกว่าปกติ เนื่องจากไม่สบายตัว วันๆ ก็ไม่ค่อยได้งานมากเท่าที่อยากให้เป็น ตัวเองก็ไม่สบาย แต่ก็ต้องค่อยสลับดูแลลูกด้วย กลางคืนก็ไม่ค่อยได้นอน (แยกห้องนอน เพราะกลัวทำให้ภรรยาติดโรคไปด้วย)...

"เคยไหมที่สภาพรอบตัวดูอะไรๆ มันก็ไม่เป็นใจให้เราซะเลย" ทั้งสภาวะเศรษฐกิจ สังคม หรือแม้กระทั่งคนในครอบครัวของเราเอง ผมว่าใครหลายคนก็เคยเจอ แต่เรารับมือกับมันอย่างไรหละ??? นี้แหละเป็นประเด็นที่น่าสนใจ หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมรู้สึกอย่างนั้นอยู่จริงๆ และก็มกมุ่น จมปลักอยู่ในความรู้สึกแบบนั้น จนไม่เกิด Productivity อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย แล้วก็ยิ่งโทษตัวเอง รู้สึกแย่กับตัวเองมากขึ้น เป็นวัฏจักรอุบาท ที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ยังดีที่ผมเองก็ยังมีมุมใฝ่ดีอยู่บ้าง บ้างเวลาก็ไปหา Podcast ดีๆ ฟังเพื่อฆ่าเวลาให้มันจบวันไป ผมจำไม่ได้ว่าไปฟังของใครเข้า...

อ่านหนังสือมาก็หลายต่อหลายเล่ม โดยเฉพาะเกี่ยวกับการพัฒนาตนเอง เคยอ่านเจอบนหนึ่ง ของหนังสือยอดฮิตที่คิดว่าเกือบทุกคนคงรู้จัก “7 อุปนิสัย ของคนมีประสิทธิผล” บทแรกที่ว่าด้วยเรื่องการจิตนาการว่า ในงานศพของเรา เราอยากให้ใครพูดถึงเราในแง่ไหนบ้าง ซึ่งมันก็จะทำให้เรารู้ถึงเส้นทางชีวิตว่าต้องทำอะไร ยึดถึงอะไร เพื่อให้เกิดภาพตามนั้นบ้าง เมื่อสัปดาห์ก่อนผมป่วยเป็น “งูสวัด” ตอนแรกมีแต่อาการปวดแสบน้อนที่หน้าอก แต่ยังไม่มีผื่น ทำให้ไม่รู้ว่าเป็นอะไร รู้แต่ว่ามันปวดจนนอนไม่หลับ และวูบนึงผมก็คิดถึงความตาย และวันงานศพจองตัวเอง ก็ยิ่งรู้สึกลนลาน เพราะรู้สึกว่ายังไม่พร้อมอะไรสักอย่าง โดยเฉพาะรู้สึกเสียดายเวลาที่ทำเรื่องไร้สาระ ส่วนภารกิจบ้างอย่างที่สำคัญและน่าจะทำกลับยังไม่ได้ทำเลย ตอนนั้นก็ได้แต่ภาวนาให้ไม่เป็นอะไรมาก ถ้าหายจะทำยังไงให้มันรีบทำในสิ่งที่ควรทำให้หมด จะไม่ผลัดผ่อนอีก แต่เชื่อไหมคนเรานี้มันก็แปลก...