ไดอารี่

หายไปหลายวันจาก บทความก่อนหน้าช่วงนี้มีงาน และเรื่องด่วนให้ตัดสินใจอยู่บ่อยครั้งทั้งในเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานหลายครั้งเป็นการตัดสินใจที่ยากจากหลายปัจจัยก็เลยคิดถึงเรื่องที่เคยอ่านในหนังสือ "The 7 Habits of Highly Effective People"ของ ‎Stephen R. Covey นักเขียนชื่อดัง และเชื่อว่าเกือบทุกคนที่ชอบในการพัฒนาตนเองอันนี้ก็ขอเป็นเสียงยืนยันอีกเสียงครับ ว่าควรไปหามาอ่าน มันดีมากแม้จะเขียนมาตั้งแต่ 1989 ก็ตาม ยังคงสามารถนำมาใช้ได้เป็นอย่างดี สำหรับวันนี้ผมอยากมาชวนคุยเรื่องที่ผมนำมาประยุกต์ใช้เรื่องการตัดสิน ในแบบที่เราจะไม่รู้สึกเสียใจในภายหลังเลยเป็นอุปนิสัยที่ 2 : Begin...

วันนี้ผมคิดเรื่องการจะทำธุรกิจใหม่ กับหุ้นส่วนใหม่แล้วก็นึกได้ว่าเคยอ่านหนังสือชื่อ "MIDAS TOUCH ผู้ประกอบการมือทอง"ที่เขียนโดย Donald J.Trump และ Robert T. Kiyosakiซึ่งหนึ่งในนิ้วทั้ง 5 คือ นิ้วนาง หรือ ความสัมพันธ์ และเรื่องราวในหนังสือก็จะเล่าถึงความล้มเหลวของหลายธุรกิจที่ทั้ง 2 คนเจอมาแล้วสรุปออกมาได้ว่า "ถ้าหาหุ้นส่วนที่ดีไม่ได้ อย่าทำธุรกิจนั้น" เป็นสิ่งที่ผมสรุป และได้รับมา เพียงแง่คิดหนึ่ง ผมคงไม่ได้มารีวิวหนังสือทั้งเล่มในบทความนี้อย่างไรก็ดีผมแนะนำว่าถ้าคุณเป็นผู้ประกอบการนี้ก็เป็นหนังสืออีกเล่มที่ผมแนะนำให้ลองอ่านเนื้อหาทั้งหมด หนังสือเล่มนี้ ทำให้ผมได้ลองมองย้อนกลับไปดูสิ่งที่ตัวเองเจอมากับการทำธุรกิจที่ผ่านมามันใช่เลย...

“โอ้ย อยากเป็นคนมีความคิดดี คิดเก่ง คิดได้เฉียบคม จังโว้ย” ถ้าเป็นสิ่งที่อยู่ในหัวคุณ งั้นเรามาหาทางกัน ที่ทุกวันนี้เรายังทำไม่ได้ เหตุผลเป็นเพราะเรายังไม่มีข้อมูลที่ดีๆ มากพอไงหละ ก็เหมือนผลไม้ที่น่าตาน่ากิน รสชาติอร่อย ย่อมเป็นผลจากรากดูดสารอาหารที่ดีได้มากเพียงพอ ภาระกิจแรกคือต้องเริ่มจากการป้อนข้อมูลดีๆ ให้กับตัวเองให้มากพอก่อน แล้วป้อนจากอะไรดี หลายคนคงใช้ดู Youtube เอา ซึ่งถ้าเป็นคนมีจิตใจเข้มแข็งมากพอ ก็มีช่องที่ให้ความรู้มากมาย แต่สำหรับผมอาจไม่ให้หนทางที่มีนัก เพราะเคยสังเกตุตัวเอง ดูคลิปความรู้อยู่ดี สักพักก็ไปบันเทิงอีกหละ... ไม่ได้อยากจะโทษระบบ Suggestion...

วันนี้ผมต้องเดินทางไปติดต่อส่วนราชการที่กรุงเทพ ซึ่งต้องใช้เวลาในการเดินทางไปกลับประมาณ 6 ชม. (ระยอง-กรุงเทพ) และต้องเดินเรื่องเอกสาร รอคิวอีกประมาณ 5 ชม. แต่กลับเป็นวันที่ผมได้ข้อมูลดีๆ ให้กับตัวเองเยอะมากกว่าวันปกติ เรื่องนี้ต้องขอบคุณเทคโนโลยีอย่างสมาร์ทโฟน และ 4G ที่ทำให้สามารถดึงข้อมูลที่มีประโยชน์ ไปทุกที่กับเราได้ ** ต้องขอออกตัวก่อน ว่าที่มาเล่าวันนี้ ไม่ได้จะมาอวดอะไร เพราะผมก็ไม่ได้เป็นคนดีเลิศเลอ ก็มีวันที่ขี้เกียจ วันๆไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เล่นแต่โซเชียลเหมือนกัน **แต่แค่วันนี้ได้เห็นประโยชน์จากประสบการณ์ตรง กับเทคโนโลยีสมัยนี้ก็เลยอยากแชร์...

ช่วงหลังเลือกตั้งมานี้ แม้เศรษฐกิจยังไม่ดี แต่ตลาดหุ้นก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวบ้างอย่าง เหตุจากในประเทศที่ดูมีทิศทางที่ชัดเจนขึ้น จากเหตุภายนอกประเทศทั้งสงครามการค้าระหว่างสหรัฐกับจีน เอาเป็นว่าวันนี้ไม่ได้คุยเจาะเรื่องพวกนี้ แต่จะมาช่วงคุยเรื่องการตัดสินใจซื้อหุ้น ขณะที่มันกำลังขึ้น ว่าถ้าเป็นผม ผมคิดอย่างไร และสุดท้ายจะกล้าซื้อไหม วันนี้ผมสนใจหุ้น JMART จริงแล้วในพอร์ตผมก็มีอยู่นิดหน่อย ซื้อไว้ประมาณ 1 เดือนที่แล้ว ทำกำไรไปประมาณ 25% ใช่ครับ 25%.... แบบว่าเยอะมาก "ถ้ารู้งี้ มีเงินเท่าไหรซื้อมันไปให้หมดก็ดี" อันนี้เราคิดจากปัจจุบันที่ราคามันขึ้นไปแล้ว ซึ่งผมต้องขอย้ำนะครับว่า...

"เคยไหมที่สภาพรอบตัวดูอะไรๆ มันก็ไม่เป็นใจให้เราซะเลย" ทั้งสภาวะเศรษฐกิจ สังคม หรือแม้กระทั่งคนในครอบครัวของเราเอง ผมว่าใครหลายคนก็เคยเจอ แต่เรารับมือกับมันอย่างไรหละ??? นี้แหละเป็นประเด็นที่น่าสนใจ หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมรู้สึกอย่างนั้นอยู่จริงๆ และก็มกมุ่น จมปลักอยู่ในความรู้สึกแบบนั้น จนไม่เกิด Productivity อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย แล้วก็ยิ่งโทษตัวเอง รู้สึกแย่กับตัวเองมากขึ้น เป็นวัฏจักรอุบาท ที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ยังดีที่ผมเองก็ยังมีมุมใฝ่ดีอยู่บ้าง บ้างเวลาก็ไปหา Podcast ดีๆ ฟังเพื่อฆ่าเวลาให้มันจบวันไป ผมจำไม่ได้ว่าไปฟังของใครเข้า...

วันนี้ก็เป็นการเขียนบันทึก เพื่อเสริมขาโต๊ะความเชื่อที่ผมกำลังสร้างให้มันแข็งแรง(อ้างอิงจาก หลักการสร้างความเชื่อ จากหนังสือ Awaken the Giant Within ของ Tony Robbins)ความเชื่อที่ผมต้องการสร้างนั้นคือ "สิ่งที่เราต้องการทุกอย่างเป็นจริงได้เสมอ"ขอแค่เราตัดสินใจ และเริ่มก้าวแรก เดี่ยวหนทางที่เหลือมันจะค่อยๆ ปรากฎเองตามหัวข้อที่ชวนคุยกับวันนี้เลย อธิบายก่อนว่า ช่วงนี้ผมกำลังคิดเพิ่ม Barrier of Entry ให้กับธุรกิจของตัวเองอยู่เพื่อหนี้จากตลาดสงครามราคา ที่กระจายไปทุกธุรกิจในขณะนี้ตอนแรกมันก็ดูจะทำอะไรไม่ได้มาก แต่ก็พยายามสร้างความเชื่อนี้ต่อและตัดสินใจทำอะไรใหม่ๆ ดู เช่น...

มรดกหนึ่งที่เราได้มันมาจากบรรพบุรุษเรา แบบฟรีๆ แบบไม่รู้ตัวตั้งแต่ลืมตาดูโลก นั้นก็คือ การคิดลบ ...

คุณคิดว่า "หากคุณไม่มี GPS หรือเครื่องมือบอกตำแหน่ง และไม่รู้ว่าสถานที่ที่เราจะไปหน้าตาเป็นแบบไหน แล้วคุณจะไปถูกได้อย่างไร" ผมเคยมีประสบการณ์คล้ายๆกันนี้มาเล่าให้ฟัง สมัยหลายสิบปี ที่เรายังไม่มี GPS ไม่มีสมาร์ทโฟน มีเพียงแผนที่กระดาษ และรูปภาพจากนิตยสารท่องเที่ยว (บอกกันอย่างนี้ก็เดาอายุกันได้เลย ว่าแก่แล้ว...) ผมอยากไปเที่ยวเชียงใหม่ และอยากจะขับรถไป มีแค่รูปสถานที่อยากไป กับแผนที่เท่านั้น (ซึ่งตัวหนังสือบนแผนที่ก็เล็กมาก) ป้ายถนนหนทางก็ไม่ได้ดีแบบปัจจุบัน เส้นทางก็มีหลายช่วงที่เป็นถนนลูกลัง ผมจำได้เลยว่าขับหลงไปหลายจุดที่เดี่ยว แต่ทุกครั้งที่หลง และไม่มีใครให้ถามทาง ผมก็ขับรถขึ้นไปทางทิศเหนืออย่างเดียว...

*คำเตือนมีการ spoil หนังเรื่องนี้* ก่อนอื่นต้องบอกว่าเป็นหนังที่สนุกมากๆ อีกเรื่องหนึ่งมีครบทุกรสชาติ ฉากที่ผมหยิบยกมาคุย ก็เป็นต้องที่ Peter รู้ความจริงแล้วว่า Mr. Mystery เป็นคนไม่ดีสร้างภาพลวงตาเก่งทำให้ Peter ติดกับ และไม่รู้จะสู้ได้อย่างไรในตอนต้น เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่เห็น อันไหนจริง อันไหนหลอก สิ่งที่ทำให้ Spider ชนะก็คือ “Sense หรือ สัญชาตญาณ” โดยหยุดมองสิ่งภายนอก แล้วถามสัณชาตญาณในตัว เพราะสิ่งที่เราเห็น...